ریزش قسمتی یا تمامی موها، به طور شایعتر موهای روی سر میباشد.
سن، جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل خطری هستند که به نوع بیماری بستگی دارند.
آلوپسی یا ریزش مو می‌تواند در هر ناحیه‌ای از بدن رخ دهد، اما اصولاً زمانی قابل توجه است که سر را گرفتار می‌کند. این وضعیت ممکن است موضعی بوده، که در آن موها به صورت پچهایی می‌ریزند یا منتشر باشد که در آن کل موهای سر نازک شده یا دچار ریزش میشوند. ریزش مو می‌تواند موقتی یا دائمی باشد. آلوپسی همیشه همراه یک بیماری نیست، اما ممکن است باعث ناراحتی روحی شود.
علل بیماری:
شایعترین علت آلوپسی در مردان، حساسیت بیش از حد به هورمون تستوسترون است، که منجر به الگوی مشخص ریزش مو (رجوع به طاسی مردانه) می‌گرد


د. ریزش مو ناحیه‌ای، معمولاً به دلیل آلوپسی آره آتا، که یک بیماری خودایمنی است، میباشد و باعث ظاهر شدن نواحی بی‌مو روی سر میشود.

این نواحی طاس، توسط موهای شکننده و کوتاه احاطه شده‌اند. معمولاً موها در عرض ۶ ماه دوباره شروع به رشد می‌کنند، اما در موارد نادر، آلوپسی آره آتا می‌تواند باعث ریزش دائمی همه موهای بدن گردد.
شیوه‌هایی از آرایش مو که باعث کشش موها میشوند، یک علت شایع ریزش دسته‌ای مو است، اگر این کشش مداوم باشد، ریزش مو ممکن است دائمی باشد. ریزش دسته‌ای مو ممکن است نتیجه یک اختلال نادر روانی باشد که در آن موها به صورت اجباری کشیده میشوند. سوختگیها یا اختلالات پوستی مثل حلقه کرمی، که در آنها بر روی سر اسکار ایجاد میشود، ممکن است باعث ریزش دسته‌ای مو شوند.
ریزش منتشر مو در افراد مسن طبیعی است. این حالت همچنین ممکن است به طور موقت پس از حاملگی رخ دهد، همچنین یک عارضه جانبی شایع شیمی درمانی نیز میباشد. سایر علل نازک شدن مو شامل بیماریهای حاد، استرس و سوء تغذیه میباشند.
درمان بیماری:
پزشک احتمالاً قادر خواهد بود که آلوپسی آره آتا را از روی ظاهر سرتان تشخیص دهد. این بیماری معمولاً نیازمند درمان نمی‌باشد،‌ اما کورتیکواستروئیدهای تزریق شده به نواحی کم مو، ممکن است در تسریع روند رویش دوباره مو، موثر باشند. در اکثر موارد دیگر ریزش مو، به محض درمان علت زمینه‌ای،‌ موها دوباره می‌رویند. در ریزش موی دوران حاملگی، معمولاً حدود ۳ ماه پس از زایمان، موها دوباره جایگزین میشوند.
اگر سر شما دارای اسکارهای پچی است، احتمال دارد جهت تشخیص علت زمینه‌ای نیاز به نمونه‌برداری پوست داشته باشید. نواحی اسکار‌دار ممکن است با کورتیکواستروئیدهای موضعی یا داروهای ضدقارچ درمان شوند، اما اگر ضایعه جدی بوده و فولیکولهای مو را مبتلا کرده باشد، غیر متحمل است که موی جدیدی رشد کند.

 

شوره Dandruff

پوسته ریزی بیش از حد در پوست سر میباشد.
سن: در بالغین جوان شایعتر است.
جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل خطر مهمی نیستند.
شوره یک وضعیت بی‌ضرر است که در آن تسریعی در روند طبیعی ریزش سلولهای مرده پوست از سر داریم. این پوست مرده به صورت پوسته‌های سفیدی در مو تجمع می‌یابند و گاهی باعث خارش میشوند. این وضعیت بیشتر از همه در بالغین جوان دیده میشود و ممکن است منشایی برای ناراحتی‌های روحی باشد.
شوره بیشتر اوقات در نتیجه یک ارگانیسم قارچی که در سر رشد می‌کند، به وجود می‌آید. شوره بیش از حد درماتیت سبورئیک نام دارد، که اختلالی است که باعث التهاب و پوسته‌ریزی در پوست سایر نواحی بدن،‌ مثل صورت، قفسه سینه و پشت میشود. شوره ممکن است همراه با التهاب پلکها باشد.
شما می‌توانید شوره را با شستن موهایتان، سه تا چهار بار در هفته با یک شامپوی دارای قطران یا شامپویی که حاوی یک عامل ضدقارچ مثل سلنیوم سولفاید یا کتوکونازول باشد، درمان کنید.
در صورتیکه، با وجود درمان، شوره پابرجا بماند، باید با پزشکتان مشورت نمایید، زیرا ممکن است دچار یک بیماری پوستی مثل اگزما یا پسوریازیس باشید که سر را نیز گرفتار کرده است. این اختلالات ممکن است نیازمند درمان اختصاصی با داروهای تجویز شده از طرف پزشک باشند.


موی بیش از حد Excessive hair

رویش بیش از حد مو یا رویش مو در قسمتهایی که به طور معمول نباید وجود داشته باشد، است.
سن: فقط پس از بلوغ رخ می‌دهد، با افزایش سن شایعتر میشود.
جنس: در زنان شایعتر است.
ژنتیک: گاهی به صورت خانوادگی دیده میشود.
نحوه زندگی: یک عامل خطر مهم نیست.
دو نوع، رویش بیش از حد مو وجود دارد: هیرسوتیسم (hirsutism) و هیپرتریکوزیس (hypertrichosis). هیپرسوتیسم فقط زنان را مبتلا می‌کند. در این حالت، موهای بیش از حدی به ویژه بر روی صورت، تنه و اندامها به وجود می‌آید. این نوع از رویش بیش از حد مو، در نزان مسنتر از ۶۰ سال به ویژه زنان نژاد مدیترانه‌ای، آسیایی، اسپانیایی و عرب، شایعتر است.
نوع دوم رویش بیش از حد مو، هیپرتریکوزیس است که می‌تواند هم مردان و هم زنان را مبتلا سازد. در این وضعیت، موها در همه قسمتهای بدن، حتی قسمتهایی که به طور طبیعی مو ندارد، می‌روید.
علل بیماری:
هیرسوتیسم خفیف در زنان، به ویژه پس از یائسگی، اغلب طبیعی در نظر گرفته میشود.
در بعضی موارد، این حالت ممکن است در نتیجه افزایشی در هورمونهای مردانه‌ای که به طور طبیعی در بدن خانمها وجود دارد، رخ دهد، که احتمال دارد به علت اختلالاتی همچون سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد. هیپرتیریکوزیس می‌تواند در نتیجه بی‌اشتهایی عصبی یا به عنوان عارضه جانبی داروهای سرکوب کننده ایمنی یا داروهای ضد فشار خون به وجود آید.
کارهایی که باید انجام شوند:
اگر شما یک زن جوان مبتلا به هیرسوتیسم هستید، پزشکتان ممکن است ترتیب انجام یکسری آزمایشات خونی جهت اندازه‌گیری سطوح هورمونهای مردانه را بدهد. اگر مقادیر این هورمونها بالا باشند،‌ ممکن است داروهایی جهت بلوک کردن اثرات هورمونها و درمان بیماری زمینه‌ای، تجویز شود.
برای مثال، سندرم تخمدان پلی کیستیک ممکن است به وسیله هورمونها یا جراحی درمان گردد. اگر هیپرتریکوزیس، عارضه جانبی یک دارو است، متوقف کردن درمان، اغلب باعث بازگشت این وضعیت میشود.
شما می‌توانید، خودتان با چیدن، تراشیدن، بندانداختن، موم انداختن یا استفاده از کرمهای مو بر، با رویش بیش از حد مو، کنار بیایید. تنها روشی که مو را به طور دائم حذف می‌کند، الکترولیز (electrolysis) است، اما این کار یک روش آهسته بوده و می‌تواند ناراحت کننده باشد.

تماس با ما

 بابل، میدان کشوری، خ, سرگرد قاسمی، جنب آزمایشگاه فیروزجاهی، مجتمع باران طبقه سوم

 

 تلفن : 32288838 - 011

 

 ایمیل : info @ dr-adabi.ir

 

 سایت : www.dr-adabi.ir

Template Design:Dima Group